U Biltenu Ministarstva finansija,br. 3, mart 2023. god. objavljeno je mišljenje ministarstva br. 011-00-00253/2023-04 kojim se pojašnjavaju kriterijumi za opredeljivanje da li je određena stvar pokretna ili nepokretna sa stanovišta primene zakona kojim su uređeni porezi na imovinu.
Prema odredbi člana 2. stav 1. Zakona o porezima na imovinu (“Sl. glasnik RS”, br. 26/2001, 45/2002-SUS, 80/2002, 80/2002-dr.zakon, 135/2004, 61/2007, 5/2009, 101/2010, 24/2011, 78/2011, 57/2012-OUS, 47/2013, 68/2014-dr.zakon, 95/2018, 99/2018-OUS, 86/2019, 144/2020, 118/2021 i 138/2022)(u daljem tekstu: Zakon), porez na imovinu se plaća na nepokretnosti koje se nalaze na teritoriji Republike Srbije, i to na:
1) pravo svojine, odnosno na pravo svojine na zemljištu površine preko 10 ari;
2) pravo zakupa, odnosno korišćenja, stana ili kuće za stanovanje, konstituisano u korist fizičkog lica;
3) pravo korišćenja građevinskog zemljišta površine preko 10 ari, u skladu sa zakonom kojim se uređuje pravni režim građevinskog zemljišta;
4) pravo korišćenja nepokretnosti u javnoj svojini od strane imaoca prava korišćenja, u skladu sa zakonom kojim se uređuje javna svojina;
5) korišćenje nepokretnosti u javnoj svojini od strane korisnika nepokretnosti, u skladu sa zakonom kojim se uređuje javna svojina;
6) državinu nepokretnosti na kojoj imalac prava svojine nije poznat ili nije određen;
7) državinu nepokretnosti u javnoj svojini, bez pravnog osnova;
8) državinu i korišćenje nepokretnosti po osnovu ugovora o finansijskom lizingu.
Prema odredbi člana 2. stav 2. Zakona, nepokretnostima, u smislu stava 1. tog člana, smatraju se:
1) zemljište, i to: građevinsko, poljoprivredno, šumsko i drugo;
2) stambene, poslovne i druge zgrade, stanovi, poslovne prostorije, garaže i drugi (nadzemni i podzemni) građevinski objekti, odnosno njihovi delovi (u daljem tekstu: objekti).
Imajući u vidu navedeno, u smislu predmeta oporezivanja porezom na imovinu nepokretnostima se smatraju građevinsko, poljoprivredno, šumsko i drugo zemljište, kao i stambene, poslovne i druge zgrade, stanovi, poslovne prostorije, garaže i drugi (nadzemni i podzemni) građevinski objekti, odnosno njihovi delovi, koji faktički postoje na teritoriji Republike Srbije, nezavisno od toga:
˗ da li je za njihovu izgradnju izdata dozvola;
˗ vrste te dozvole (trajni objekti, privremeni i sl.);
˗ da li je u toku gradnje menjano rešenje o građevinskoj dozvoli za objekat usled promene investitora ili promena u toku građenja, odnosno da li je prilikom izvođenja radova odstupljeno od izdate građevinske dozvole, odnosno
˗ da li je izvršen upis objekta i prava na njemu u odgovarajućem katastru, kao i od vrste tog upisa.
S tim u vezi, pokretne stvari tj. stvari koje nisu inkorporisane u zemljište, već su postavljene na njemu u svom finalnom obliku i samo su „prividno nepokretne“, pa mogu da se premeštaju s jednog na drugo mesto bez oštećenja suštine, nisu predmet oporezivanja porezom na imovinu.
Po mišljenju Ministarstva finansija, u poreskopravnom smislu, nepokretnošću se smatraju i stvari koje su po svojim fizičkim osobinama pokretne ali su pripadak nepokretnosti tj. odvojivi deo koji je spojen sa nepokretnom stvari tako da čini sastavni deo te stvari kao jedinstvene funkcionalne celine i služi toj celini zbog čega je stavljen u odgovarajući prostorni odnos sa njom pa čini jedinstveni predmet u eventualnom prometu, pri čemu je isto lice vlasnik i glavne stvari i pripatka.
Prema stavu Ministarstva finansija iznetom u pomenutom mišljenju za opredeljivanje da li je neka stvar pokretna ili nepokretna nije od uticaja vrsta materijala od kog je izrađena (drvo, cigla, građevinski blokovi i sl.), niti da li je reč o glavnom ili pomoćnom objektu.
Izvor: izvodi iz propisa su preuzeti iz pravne baze „Propis Soft“, redakcija Profi Sistem Com