U epidemiji malih boginja u Republici Srbiji tokom 2017. godine obolelo je više hiljada osoba. Epidemija, koja je odnela više od deset života i ugrozila život i zdravlje većeg broja građana, posebno dece mlađeg uzrasta, rezultat je, između ostalog, i značajno sniženog obuhvata obaveznom vakcinacijom.
Višegodišnji trend snižavanja obuhvata dece vakcinacijom praćen antivakcinalnom kampanjom zasnovanom na tvrdnjama o navodnoj štetnosti svih ili nekih vakcina i stavovima o apsolutnom pravu roditelja da odlučuju o vakcinaciji dece nije praćen adekvatnim i pravovremenim merama nadležnih organa. Organi Republike Srbije nisu sistematski i kontinuirano informisali stanovništvo i preduzimali mere propisanih Uredbom o programu zdravstvene zaštite stanovništva od zaraznih bolesti, posebno one koje su usmerene na podizanje svesti, znanja i obaveštenosti i promeni stavova stanovništva o zaraznim bolestima od kojih obavezna vakcinacija štiti, kao i mera radi obezbeđivanja visokog obuhvata obaveznom vakcinacijom.
U čl. 15. Zakona o zdravstvenoj zaštiti stoji:
„Društvena briga za zdravlje na nivou pojedinca
Član 15.
Pojedinac je dužan da se u granicama svojih znanja i mogućnosti uključi u društvenu brigu za zdravlje, kao i da povređenom ili bolesnom u hitnom slučaju pruži prvu pomoć i omogući mu dostupnost do hitne medicinske službe.
Pojedinac je dužan da čuva sopstveno zdravlje, zdravlje drugih ljudi, kao i životnu i radnu sredinu.
Pojedinac je dužan da se podvrgne obaveznoj vakcinaciji u međunarodnom saobraćaju protiv određenih zaraznih bolesti utvrđenih zakonom kojim se uređuje oblast zaštite stanovništva od zaraznih bolesti, kao i da snosi troškove vakcinacije nastale u postupku sprovođenja te mere.“
Neophodno je da nadležni organi, u skladu sa zakonom i Uredbom o programu zdravstvene zaštite stanovništva od zaraznih bolesti, neodložno sprovedu aktivnosti u cilju podizanja obuhvata dece obaveznom vakcinacijom i kontinuiranog i organizovanog na svim nivoima informisanja građana o svim pitanjima u vezi sa obaveznom vakcinacijom dece. Stručno i razumljivo informisanje građana posebno mora da bude jedan od prioriteta organa javne vlasti i stručne javnosti u situacijama kada građani dođu u posed uznemirujućih informacija.
Pojedinačna uverenja i odluke ne mogu imati uticaj na javno zdravstvena pitanja. Odgovornost je i obaveza organa javne vlasti da o tome, kao i o svim drugim aspektima zaštite od zaraznih bolesti, informišu građane, a tim putem i po potrebi primenom i drugih, planskih i strukturisanih mera obezbede zaštitu zdravlja svog stanovništva, stoji, između ostalog, u Mišljenju sa preporukama Zaštitnika građana.
Izvor: sajt Zaštitnika građana (http://www.ombudsman.rs)
Izvor: izvodi iz propisa preuzeti su iz programa „Propis Soft“ – Redakcija Profi Sistem Com-a